باب نوزدهم فاطمه عليها السّلام هنگام ارتحالش خبر داد كه در حال قبض روح است [ مسند امام احمد حنبل 6 / 461 ] به سند خود ، از « امّ سلمى » روايت مىكند كه در آخرين بيمارى حضرت فاطمه عليها السّلام كه در پى آن دار فانى را وداع گفت ، من پرستارى آن حضرت را به عهده داشتم . در يكى از روزها كه حضرت على عليه السّلام براى انجام كارى تشريف برده بود و حضرت زهرا عليها السّلام هم مانند روزهاى ديگر در بستر بيمارى بسر مىبرد ، فرمود : آب حاضر كن . آنگاه غسل كرد چنان غسلى انجام داد كه مانند آن را نديده بودم و به خادمه خود فرمود : جامه‌هاى نو مرا بياور . جامه‌ها را پوشيد . سپس فرمود : رختخواب مرا در وسط اتاق پهن كن . رختخوابش را گسترانيد . حضرت فاطمه عليها السّلام به پهلو و رو به قبله خوابيد و دست مباركش را زير گونه‌اش نهاد و فرمود : اينك لحظه وداع رسيده و من به لقاء الله مىروم . چنان كه مىدانى بدنم پاكيزه است و غسل كردم و نيازى به غسل ندارم . بنابر اين بدن مرا براى انجام غسل ، عريان مسازيد . اين جملات را به زبان آورد و درست همين لحظه جان به جان آفرين سپرد . « اسماء » گويد : طولى نكشيد